Heeft jouw geboortestad of -dorp je gevormd tot wie je bent?

Jules-and-louis-blog-heeft-jouw-geboortestad-of-dorp-jou-gevormd-tot-wie-je-bent-zee-strand.jpg

Na bijna 12 jaar weg te zijn van mijn geboortedorp - zeg maar gemeente - denk ik vaak wel eens om terug te verhuizen naar waar ik vandaan kom. Gedurende de jaren zijn we nooit gestopt met naar Brasschaat te trekken. Om vrienden en familie te bezoeken, feestjes, evenementen,… want mijn hart lag en ligt daar en ik had vaak last van heimwee. Ik miste de mentaliteit, de straten waar ik fietste, mensen kende en wist wonen… Ik had dat allemaal niet meer in Brugge, waar ik van nul weer moest beginnen. Dus we deden én doen nog steeds vaak kilometers hier in België. Dus ik geloof wel dat we allemaal gevormd worden door waar we opgroeiden.

Mensen worden soms overenthousiast als ik zeg dat ik in Brugge woon. Vooral als een buitenlander ons dat vraagt! Ze vinden het allemaal zo mooi (en het is ook een mooie stad), en ze zeggen dan vaak of ze de stad al hebben bezocht of niet en wat ze het mooiste vinden hier. Maar toch kan ik me dan vaak niet van de gedachte ontdoen om te denken dat er ook nog andere steden mooi zijn. Zoals Antwerpen of Gent, of Leuven, Hasselt, Diest, enz… (tja, je bent niet voor niets een Antwerpse met een klein tikkeltje chauvinisme, haha). De steden die ik dan opnoem - want ja, ik kan het niet laten om ze te wijzen dat er nog wel andere steden de moeite waard zijn om te bezoeken - lijken wel niet zo bekend onder de toeristen als Brugge.

Als ik dan naar Brasschaat afzak, word ik plots wel weer geconfronteerd met hoe ik thuis wel mis. Remember E.T. en zijn vingertje in de jaren ‘80? Yep, da’s hoe ik me soms voel hier. En nee, het is niet enkel mijn ouders, familie of vrienden die ik daar mis, wat andere mensen misschien wel mogen denken. Het zijn vaak ook de kleine dingen die ik mis. Even snel bij die of die kunnen binnen wippen voor een kleine babbel en een thee/cava/cola’tje, snel een mooi (én betaalbaar) groot boeket bloemen kopen die het langst blijven van bij Van Gastel, leuke boetiekjes snel even binnen wandelen in het centrum van Brasschaat (die je hier niet kan vinden), de lekkerste kippenvleugeltjes mét bijhorende dipsaus van bij Poule & Poulette… en nog zoveel meer dat ik kan opnoemen. Nostalgie? Misschien. Ik voel mijzelf gewoon altijd helemaal tot rust komen als ik Brasschaat binnen rijd.

Ons leven is zo anders nu hier in Brugge. Ok, ik ben ook wel goed aangepast hier ondertussen, maar vaak voel ik me nog steeds een grote vis op het droge hier. Ik ben en blijf de vreemde eend in de bijt. Ik ben wel wat afstandelijker geworden (misschien ook met ouder worden en een paar desillusies rijker te zijn), ik spreek het dialect nog altijd niet en ik fiets niet graag op kasseien - iets wat er hier bijna overal ligt in de binnenstad. En heb je al ooit eens in een frituur in Brugge een curryworst proberen te bestellen? Jaaaa, ik wel. ‘t Is niet hetzelfde hier - ik moet nog steeds nadenken dat het hier een frikandel wordt genoemd…

Mogelijkheid bestaat er in dat we wel nog zullen verhuizen. En ik zal dan weer van vooraf aan beginnen met aanpassen en bepaalde dingetjes niet of nét wel over te nemen.

Dus ja, naar huis gaan waar ik opgroeide, doet me denken aan wie ik was, hoe het me heeft gevormd. Niet dat ik dat ooit helemaal vergeten was hoor. Eigenlijk heeft verhuizen naar een andere stad me laten zien hoe erg Brasschaats ik wel was diep vanbinnen.

En daarbij komt ook dat ik, door te verhuizen, de brede veralgemeningen en clichés van West-Vlamingen en Antwerpenaren heb leren kennen en ondervonden heb dat die niet altijd helemaal juist zijn. Ik ben een Antwerpse met een open blik en soms een grote mond, maar ik pas me snel aan aan anderen en geef niet overal ongevraagd mijn mening. En niet iedere West-Vlaming is een stille gesloten persoon die de kat uit de boom kijkt. Er zijn er ook anderen die een grote mond hebben en bijvoorbeeld aan stand-up comedy doen, of die je juist wél willen leren kennen en leuke dingen met je willen doen - die openstaan voor anderen. Mijn “talent” om mezelf aan te passen aan veranderingen, mijn liefde voor muziek, dansen, lezen en het leven, het willen leren en uitproberen van nieuwe dingen: ook dat zijn allemaal een mix van geërfde genen én een stukje open-mindedness dat ik vanuit het Antwerpse (of Brasschaat) heb meegenomen met mij.

Je ziet: ik ben er bijna zeker van, overtuigd zelfs, dat ons geboortestad- of dorp is wie wij zijn. Het vormt ons tot wie we zijn. Het definieert ons. En ervan weggaan versterkt vaak die band met je “roots”. Je valt uit het ritme van alles, maar het liedje blijft spelen op de achtergrond en bepaalde noten muziek brengen je in een instant terug thuis.

Niet iedereen verlaat ooit zijn roots. Diegene die het wél doen, zullen zichzelf waarschijnlijk beter begrijpen en weten wie ze zijn, omdat ze de kans kregen zichzelf te zijn buiten hun eigen geboortestad of -gemeente. Het is ook makkelijker om verschillen te zien wanneer je verder weg gaat wonen. Zo kan je vergelijken. En… je leert ook te relativeren. Overal is er iets positiefs en negatiefs. Helemaal perfect is het nergens. Maar vergeten wie je bent en vanwaar je komt, doe je nooit. Je neemt dat mee met je, zo leerde ik ook tijdens mijn sessies met Annelies van Nature’s Way of Life… Actrice Helen Mirren sprak ooit de beroemde woorden: “Where you grew up becomes a big part of who you are for the rest of your life. You can’t run away from that. Well, sometimes the running away from it is what makes you who you are.”

Ik hoop dat jullie me een beetje verstaan wat ik hier wil neerpennen vandaag. In ieder geval… ik wil maar zeggen dat ik waarschijnlijk altijd, en heel mijn leven, alles zal afwegen en vergelijken met de plaats waar ik vandaan kom, no matter hoelang ik wel weg ben… Mijn hart, zoals ze zeggen, behoort toe tot Brasschaat. Ik heb trouwens al meerdere keren gezegd, net zoals mijn beste vriendin hier in Brugge (die uit Gent komt): “ik wil ooit mijn laatste rustplaats hebben waar ik ben geboren. Zo niet, kom ik bij iedereen spoken.” :-)

En nu ben ik nieuwsgierig… Ben je altijd blijven wonen waar je geboren bent? Of ben je meerdere keren verhuisd? En heb jij het gevoel dat je geboortestad- of dorp je heeft gevormd tot wie jij nu bent? Vanwaar kom jij oorspronkelijk?